Volkomen eerlijk zijn en me niet mooier voordoen dan ik ben. Met deze woorden sluit ik me aan bij dagboekschrijver Gerrit Jan Zwier, die zich op zijn beurt aansluit bij dagboekschrijver Hans Warren, die zich op zijn beurt weer aansluit bij etc.
      Koos van Zomeren schreef met Het verhaal een bijzonder verhaal rondom de volgende kerngedachte: ‘Dat iedereen gelooft wat hem het beste uitkomt, denk ik nog steeds. Maar het is niet meer zo’n vernietigende, bijna haatdragende gedachte. In de loop der jaren is er een wanhopig soort deernis ingeslopen. Moet je niet elke poging om het leven inhoud te geven respecteren?’ De laatste zin slaat ook op een zelfmoord die verderop in het boek plaatsvindt. Uiteraard heeft Van Zomeren met ‘elke poging’ geen laakbaar gedrag in gedachten, althans daar zie ik hem niet voor aan.
      Dan nog: Moet je elke [niet laakbare] poging om het leven inhoud te geven respecteren? Ook als het op fundamentalistische, orthodoxe, antiliberale leest geschoeide handelwijzen betreft? Hierover moet ik nadenken.
      Wat doe je als iemand een boek bestempelt als ‘een van de beste reisboeken die er in Nederland verschenen zijn’? Op je qui-vive zijn. Wat doe je als je vervolgens hoort dat de schrijver ooit op de Hebriden verzuchtte: ‘Voor zo’n beroep [vuurtorenwachter] zou ik ook wel wat voelen.’ Met spoed aanschaffen dat boek! Wat ik gedaan heb: Aan de rand van de zee, Jan van der Vegt, Nijgh & Van Ditmar, 1976.
      Vanmiddag op familiebezoek in Almere. Er is sneeuw voorspeld.

Auteur: tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s