Ontwaakt uit een droom, waarin ik in een voortrazende trein wanhopig op zoek was naar een deel van mijn bagage, en besloten om tien jaar bloggen met een bundeling te bekronen: Logboek 2008-2017: Een keuze uit de blogberichten o.i.d.

Wandelschoenen aangetrokken en naar Zandbulten gereden, een plukje huizen tussen Leeuwarden en Groningen in. Als ik tegen half tien aankom schijnt de zon en is het bijna windstil, recht boven me cirkelt een buizerd. Ik bevind me in een coulisselandschap, kuier langs weilanden en houtwallen; geen mens te zien. Wel veel gekwetter van veel vogels. Het is hier zoveel beter toeven dan in een grote stad! Na een klein uur verdwijnt plotsklaps de zon, daalt de temperatuur en komt er mist opzetten; het lijkt wel alsof ik naar de vroege ochtend teruggeworpen word. Om warm te blijven verhoog ik mijn tempo. Als ik het charmante streekdorp Veenklooster nader begint het zelfs lichtjes te regenen.

Na een kop erwtensoep en een warm bad poëziepassages herlezen uit Hugo Brems’ Altijd weer vogels die nesten beginnen; W. en ik zijn op zoek naar wortels van een onvervalste vorm van lyriek die wij op dit ogenblik menen te zien opbloeien.
     Redactie tijdschrift De Tijdstroom in 1930: ‘Wij aanvaarden dat kunst de kristallisering van het leven van de kunstenaar is, en dat haar graad van schoonheid wordt bepaald door de hevigheid van het beleven en de mogelijkheid deze bewogenheid te verstoffelijken in de enige passende vorm.’

3C13115B-D2F5-4DF3-87A5-84436D43D377

Veenklooster, 2017 © Ton van ‘t Hof