Aan: tonvanthof@gmail.com

Van: arete61@icloud.com

Onderwerp: Still van Thomas Struth

Dag Ton,

Wat een verassende keuze, een fotoboek! Ik heb de ballen verstand van foto’s en fotoboeken, wat niet wegneemt dat ik plezier aan Struths oog beleefd heb. Maar ik weet dus niet hoe je een goede foto van een kiekje kan onderscheiden en moet derhalve afgaan op mijn smaak.

Wel herken ik iets wat alle foto’s gemeen hebben: verstilling. En dan doel ik niet op de conservering van een heden, maar op een stilte die zijn intrede doet in dat wat Struth fotografeert, waardoor de beelden sfeervol en intens worden. Still is dan ook een passende titel voor tentoonstelling en boek.

In een van de begeleidende essays staat dat voor Struth de essentie van fotografie communicatie en analyse is en geen voyeurisme en fetisjisme. Interessante invalshoek, de camera als analysetool, waarmee je de werkelijkheid ter nadere beschouwing in bestanddelen kunt ontleden. Struth wil historische lagen en menselijke wortels blootleggen. Dat hij hierbij serieel te werk gaat zal geen verbazing wekken.

De vijf landschappen die hij in de buurt van Winterthur, Zwitserland, schoot vind ik misschien wel de mooiste reeks. Op elke foto is het weggetje waarop hij stond toen hij afdrukte een belangrijk element van zowel landschap als compositie. Er valt geen mens te zien. Je kunt kilometers ver kijken. Overal is het heiig of grijs. Het waait niet of nauwelijks, er klinkt geen enkel geluid. Je bent moederziel alleen.

Maar het is een prettig soort eenzaamheid die me bij deze foto’s overvalt. Eentje waarin ik me met de landschappelijke omgeving verbonden voel; hier is het goed toeven. Nou ben ik ook iemand die niet zo goed tegen drukte kan. Het duurde overigens even eer ik me realiseerde dat alle grond op de foto’s gecultiveerd is: ik zie weggetjes, akkers, bosschages, tuinen, daken van huizen. Hoe bloot kan onze eeuwenlange aanwezigheid liggen? Fraai boek.

Hartelijks, Arete

Waldstrasse auf dem Lindberg, Thomas Struth, 1992

Still, Thomas Struth, Schirmer/Mosel, 1998.