Over de zorg voor zichzelf (2)

In de eerste tekst, Zelftechnieken, beschrijft Foucault methoden die mensen in de oudheid gebruikten om inzicht in zichzelf te verwerven. Het schrijven van brieven aan vrienden over zichzelf – de dagelijkse gedragingen en stemmingen – is daar een voorbeeld van. Het zou de ervaring van zichzelf verrijken.

Een andere methode is de askèsis, die oefeningen omvat waarbij de beoefenaar zich in gedachten of daadwerkelijk in een situatie verplaatst, ‘waarin het kan nagaan of het tegen de gebeurtenissen is opgewassen.’ Seksuele onthouding en fysieke ontbering zijn in dit verband exempels van praktijkoefeningen.

Ook droomduiding werd als zelftechniek aangewend. In de klassieke oudheid kende men aan dromen voorspellende vermogens toe. In handboeken werd beschreven hoe je je eigen dromen verklaren kon. Foucault gaat niet dieper op deze methodiek in. Nu wil het toeval dat ik vanochtend uit een droom ontwaakte die ik me nog goed herinner:

Ik bevind mij in een lange gang op de vierde of vijfde verdieping van een statig gebouw met dikke muren en eikenhouten vloeren, dat doet denken aan een victoriaans landhuis. Voor me lopen een vrouw en enkele kinderen. Omdat de kinderen overal aan mogen zitten vordert het gezelschap maar langzaam. En ik heb haast. Terwijl ik me erlangs wurm kijk ik de geduldige vrouw recht in haar gezicht en zie dat ze van Javaanse afkomst is. Omdat er mensen voor de lift staan te wachten neem ik de trap en wentel mezelf in een razende vaart naar beneden. Op de eerste verdieping eindigt de trap abrupt bij de bovenste zitplaatsen van een tribune die zicht geeft op een enorme hal. Ik tuimel nog net niet tussen de toeschouwers.

Huh?

Over de zorg voor zichzelf deel 1