Op mijn eerste bericht over mijn zoektocht naar het beste boek van de wereld werd op Facebook vijfmaal met het noemen van een titel gereageerd:

  • Het leven en de opvattingen van de heer Tristram Shandy van Laurence Sterne,
  • De 13 1/2 levens van kap’tein Blauwbeer: De helft van de levensherinneringen van een zeebeer van Walter Moers,
  • Anam Cara: Mystiek uit de Keltische wereld van John O’Donohue,
  • Infinite Jest van David Foster Wallace,
  • Onder de vulkaan van Malcolm Lowry.

Vijf titels die naar voren werden geschoven als beste boek van de wereld. Viermaal een fictief en eenmaal een mystiek werk. Niet één boek van een Nederlandse auteur. Wel zijn ze alle vijf geschreven door een blanke man. Vier blanke mannen uit een Engelstalig land en eentje uit Duitsland. Infinite Jest (1996) is als enige boek nooit naar het Nederlands vertaald. Vier van de vijf auteurs – Sterne, Lowry, O’Donohue en Wallace – zijn al overleden.

Ik lees tegenwoordig circa vijfenzeventig boeken per jaar. Als ik 75 word, heb ik nog zo’n 900 titels te gaan. Misschien heb ik míjn ‘beste boek van de wereld’ al gelezen, misschien ligt ie nog in ’t verschiet. Wat vind ik eigenlijk het beste boek dat ik tot nu toe gelezen heb? Op naar mijn boekenkasten.