‘Praat juist over je grootste mislukking,’ roept de krant tegen me, ‘dat lucht op.’

Ik hoef niet lang na te denken over welke mislukking het in mijn geval zou moeten gaan.

Ik voel de pijn al.

Niet vanwege de stap die ik terug moest doen toen ik enkele jaren geleden ziek werd; dat valt immers niemand te verwijten.

Maar om redenen van doelbewuste tegenwerking die ik in de periode die daaraan voorafging heb mogen ondervinden, de kou waarin ik kwam te staan toen het netelig en ingewikkeld werd; ik kan dat sommigen maar moeilijk vergeven.

Een periode waarin ook ik, laat daar geen misverstanden over bestaan, steken heb laten vallen.

Een klotezooi, dat was het.

De les die ik heb geleerd? Shit happens, en ook daar vergaat de wereld niet van.

De tijd moet nu de boel verder helen.

One thought on “

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s