‘Wat ging er fout vandaag?’ hoorde ik iemand tegen zichzelf zeggen. Hij vroeg dit om van zijn ervaringen te leren. Deed dit elke dag. Hij was iets jonger dan ik.

Een mens is nooit te oud om te leren, is wat me te binnen schoot. Waarop ik me een pijnlijk voorval herinnerde, dat me van het weekend overkwam.

In onze achtertuin liggen houten planken, die in de herfst en winter zijn overdekt met een laagje algen. Als het regent wordt dat spekglad. Het regende enkele dagen geleden wat. Ik toch naar buiten. Had Hennie’s slippers aan. Pakte een leeg schoteltje op en roetsjte onderuit. Bovenop m’n stuitje.

Dat was niet zozeer fout als wel ezelachtig.

Wat echt fout was, was mijn woedeaanval nadat ik van de schrik bekomen was. Ik heb minutenlang ongecontroleerd op mezelf staan vloeken. Schaam me daar nu nog over.

Natuurlijk, ik had niet naar buiten moeten gaan. Maar moet ook, met het oog op mijn excessieve uitbarsting, accepteren dat ik weleens eigenwijs ben en schuivers maak. Nobody is perfect. Soms moet je dingen door de vingers zien. Ook van jezelf.

Landschap 67, Schiphol-Oost, 2017 © Ton van ’t Hof

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s