Gisteravond lag ik op de bank te switchtasken: las de laatste Poëziekrant keek dan weer naar Voetbal Inside op tv. Maakte aantekeningen.

Zocht naar overeenkomsten tussen Jules Deelder en Johan Derksen en vond er eentje: allebei in hun nopjes met zichzelf.

Daarna veel keurige recensies. Dacht: wanneer schrijft Jeroen Dera nou eens op wat ie écht denkt?

Vervolgens: Jezus, die gedichten van Jozef Deleu!

Herkauwde een frase maar bleef haar niet begrijpen: ‘Het is precies wat goede poëzie, kunst in het algemeen doet: zowel de maker als de ontvanger ervan een moment doen uitstijgen boven elke persoonlijke (tijds)ervaring.’

Ging naar bed.

Vroeg me vanochtend af, toen ik bovenstaande kritische noten herlas, of het eten gisteravond wellicht verkeerd gevallen was. Twijfelde of ik ze zo zou moeten publiceren. Je kwetst mensen toch.

Aan de andere kant: Deelder en Derksen krijgen een koekje van eigen deeg. De opmerking over Dera is als aansporing bedoeld: als hij zijn intelligentie weet te koppelen aan een grotere mate van originaliteit kan hij waarlijk interessant worden. En Deleu is oud genoeg om zich niets van mij aan te trekken: mijn mening is er maar eentje tussen vele.

Besloot om niks terug te nemen. Stond (en sta) achter alles wat ik hierboven gezegd heb.

Bladerde verder in de Poëziekrant. Dacht: Jezus, die column van Kees ’t Hart! (Ik rook spruitjeslucht.)

Knikte bij Ron Elshouts opmerkingen over het broddelwerk van ILP. (Et cetera.)

One thought on “

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s