Een gedicht van Michael Ondaatje

Vorig jaar verscheen bij Tungsten Press een fraai vormgegeven broadside van de Canadese dichter & schrijver Michael Ondaatje (1943), waarop zijn gedicht ‘Evening’ is afgedrukt. Ik bezit één van de 100 genummerde en gesigneerde exemplaren. In het gedicht is sprake van een dichter die dertig jaar lang niet dicht en op z’n zeventigste weer begint. Het is geenszins zeker dat het hier om een gedicht met autobiografische elementen gaat, maar Ondaatje zelf bracht, na een vruchtbare periode, tussen 1989 en 2015 maar twee dichtbundels uit; ook zijn productie haperde na z’n veertigste. En het is goed mogelijk dat hij ‘Evening’ rond z’n zeventigste schreef (in mijn werkvertaling):

AVOND

De dichter die je minachtte
omdat hij stopte op z’n veertigste,

en dertig jaar later weer begint
met dezelfde stem, in dezelfde stijl
de wond onzichtbaar

Wat hij in zijn jonge jaren zei
en nu de dood nadert
in een en dezelfde adem
dezelfde toon
onaangetast door de tijd

Wat een wonder denk ik dan
na al die oorlogen en liefdes-
affaires die hij moet hebben meegemaakt

niet één gebaar veranderd
als hij schreef, alsof hij zo altijd
naast haar geslapen had

Wat kunnen we leren
van het inwisselen van de kleur blauw
voor een andere?

Gepubliceerd door

tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s