Uitsparingen in je iris

In Citaten van een roofdier werpt Anouk Smies een hindernis van raadselachtigheid op, die lezers de toegang bemoeilijkt tot de inhoudelijke strekking van dit boek. Ze doet dit met opzet, wil niet dat we ons te veel met het bestaan van de ik-figuur bezighouden. Sporadisch worden er aanwijzingen gegeven, waaruit kan worden afgeleid dat de ik-figuur slachtoffer van incest is en aan bindingsangst lijdt. Maar van een bevrijdende openbaring is geen sprake. Nee, Citaten van een roofdier is bovenal een treffen met taal, die soms virtuoos en dan weer als een leerling te lijf wordt gegaan. Ik weet niet goed wat ik aan moet met een metafoor als deze: ‘omdat je opstond als een file vissen / een tube vee / die de dans ontsprong’. Maar het volgende gedicht is een proeve van bekwaamheid:

WINTERKOU

Zoals ik het zie:
Licht
sluit de ogen
We zien niet veel
maar
Niets

is een woord
gebruikt
na een
dubieus geplaatste
zoen

of
om de ontelbare
uitsparingen in je iris
waar ik antikraak verblijf

de das om te doen

Citaten van een roofdier, Anouk Smies, Uitgeverij Opwenteling, 2013.

Gepubliceerd door

tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s