De wil tot verandering

Vanochtend eerst boekjaar 2013 afgesloten. En de aangifte omzetbelasting over het 4e kwartaal ingediend. Ook alle auteurs de jaarresultaten toegestuurd. De omzet van Stanza bedroeg in 2013 ruim € 3100, bijna een verdubbeling ten opzichte van 2012. Ik ben tevreden en streef in 2014 naar een lichte groei.

Daarna twee nieuwe bundels van Stanza in de etalage gezet: NU VERKRIJGBAAR! De essentiële Nanne Nauta en mijn eigen Mijn poëzie. Toch altijd weer een heuglijke gebeurtenis. Mijn 9e bundeltje alweer, en een bijzonder kind, mag ik wel zeggen. Experimenteel en geestig. Ruben Hofma schreef er al een recensie over: ‘Van ’t Hof is goed in jatten, maar een echte dief vind ik hem niet. Hij vertoont namelijk veel trekken van Robin Hood.’

Robert Creeley schreef verscheidene essays over Charles Olson (1910-1970), ‘a second generation American modernist poet’, die in tien jaar tijd zijn meesterwerk voltooide, The Maximus Poems, een episch gedicht van ruim 600 bladzijden lang, waarin zijn woonplaats toentertijd, Gloucester, MA, een belangrijke rol speelt. In een van die essays (‘Charles Olson: In Cold Hell, in Thicket’, 1953) poneert Creeley dat Olsons primaire preoccupatie ‘change’ – verandering – betreft. Hij haalt in dit verband de eerste regel van Olsons langere gedicht ‘The Kingfishers’ aan:

What does not change / is the will to change

‘Het is deze verandering,’ vervolgt Creeley, ‘en de kracht die het teweegbrengt, waarin zich de enig mogelijke “continuïteit” ophoudt.’ Ik zoek het gedicht op en lees het nog eens. Zo had ik nog nooit naar Olson gekeken, als dichter van de verandering. Ik ben altijd uitgegaan van de gangbare mening die hem toch vooral als troubadour van de historische plaatsruimte wegzet. Opvallend ook de volgende uitspraak van Creeley, in 1953 dus:

‘Such problems of change, and origin, are common to the American temper, but their occurence in American poetry has become less and less frequent.’

Ik heb geen idee of verandering ooit een hoofdthema in een Nederlandstalige poëziebundel is geweest. In mijn Oppen-project speelt het in elk geval een voorname rol. Ik overweeg om Olsons regel hierboven tot beginregel van het derde antwoordgedicht te maken.

Wat geen verandering ondergaat
is de wil tot verandering

(Dit bericht verscheen eerder, op 02-01-2014, op 1hundred1.tumblr.com.)

Gepubliceerd door

tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s