Nowhere

Onderweg naar Breda borrelt een regel van Ronald Johnson op:

form from form from form from form

en ik vraag me af: wat? Wat volgt er uit vorm? Méér vorm? Andere vorm? Een oneindig aantal aan elkaar geregen vormen?

Voorziet dit in een behoefte?

En waarom doorbreken we toch steeds weer het ‘”alles wat er is” van de status quo’?

Welke leegte trachten we telkens op te vullen of vullen we op?

M’n mobieltje gaat. Iemand is ziek. Ik ben er bijna. De vergadering wordt afgelast en ik keer onverrichter zake om. Denk op de terugreis na over schijnbaar onmogelijke alternatieven.

no where
now here
no where
now here

nowhere

(Dit bericht verscheen eerder, op 11-02-2013, op 1hundred1.tumblr.com.)

Gepubliceerd door

tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s