Het gedicht als revolutionaire gebeurtenis (18)

Maar hoe dan wel? Gertrude Stein: ‘Het is altijd traditie geweest dat je de dingen die gebeuren min of meer mocht beschrijven maar tegenwoordig weet iedereen de hele dag wat er gebeurt en dus is wat er gebeurt niet echt interessant meer, men weet het via de radio’s, bioscopen kranten biografieën autobiografieën totdat wat er gebeurt niemand meer echt opwindt … De schilder kan niet langer zeggen dat wat hij doet is zoals de wereld hem toeschijnt omdat hij niet meer naar de wereld kan kijken, zij is te vaak gefotografeerd en hij moet zeggen dat hij wat anders doet.’ Ik stel voor:

Breken met ‘wat er is’ ≠ afbreken ‘wat er is’ ≠ deconstructie

Breken met ‘wat er is’ = construeren ‘wat er niet is’

In 21st-Century Modernism betoogt Marjorie Perloff dat de vroege modernisten constructieve kunstvormen introduceerden, waarin constructie in plaats van mimesis de boventoon voerde en waarbij in het geval van poëzie taal ‘charged with meaning’ – geladen met betekenis – een belangrijke rol speelde: ready-mades, woordsculpturen, zaum, syntactische permutatie etc. Het zijn deze van oorsprong modernistische vormen die ik, later, aan een nader onderzoek zal onderwerpen om te bezien of ze bruikbaar zijn, met inachtneming van postmoderne inzichten en informatietechnologische ontwikkelingen, voor verdere uitbouw. (De reeks ‘Het gedicht als een revolutionaire gebeurtenis’ wordt hiermee afgesloten.)

(Dit bericht verscheen eerder, op 06-05-2011, op 1hundred1.blogspot.nl.)

Gepubliceerd door

tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s