Het gedicht als revolutionaire gebeurtenis (16)

Ik ben geïnteresseerd in poëzie die beweging als uitgangspunt heeft, wisselstroom tussen virtueel verleden, heden en toekomst, en het gedicht dat uit deze stroming springt en in zich zelve opening biedt naar een vrije loop, potentialiteit tot verandering. Dit gedicht impliceert een dichter die risico neemt, handelt zonder voorafgaande legitimatie, een politieke daad stelt, aldus. Rae Armantrout:

VOERTUIGEN

Het koppelen van overeenkomende fragmenten,
dan pauze –

olijk? –

Mozart creëert een universum
uit koddigheden.

‘Alles
naar wens?’

vraagt
de receptioniste.

*

Als dat (frontale botsing)
was gebeurd, zeggen we,

dan zou dit al
er niet zijn geweest –

alsof ‘er zijn geweest’
een blijvend iets is:

de smalle boom
in de meridiaan boven de snelweg

die nu even
is aangestoken

door de zon die door de wolken breekt

*

Kijk hoe
we ‘hebben geprobeerd onszelf te uiten.’

Elk woord is mis.

Wij waren het niet.
Of we probeerden het niet echt.
Of er is geen waarneembaar verschil
tussen zelf en expressie.

*

Naar wat werd bedoeld met ‘stroomlijning’
mogen we gissen,

Maar naar wat werd bedoeld met stroomlijning
als toegevoegde waarde
aan deze

al lijvige,
zelfs knolvormige,
babyroze overdracht,

kunnen we alleen vragen

Rae Armantrout
Vertaling Ton van ’t Hof

(Dit bericht verscheen eerder, op 05-05-2011, op 1hundred1.blogspot.nl.)

Gepubliceerd door

tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s