Toezichthouder Komrij

WikiLeaks is een tegencultuur. Nog niet zo lang geleden zochten ook kunstenaars de afwijking op, het verzet tegen de dominante cultuur waaruit Agent Orange voortkomt en al dan niet vrijwillige onderwerping van Visa en Mastercard aan vadertje staat. Tegenwoordig protesteren kunstenaars tegen de aantasting van hun recht op 6% BTW en is de huiselijkheid van tappa tilde tortilla tot fenomenale dichterlijke norm verheven.

Ik schrok van de column van kunstwonder Gerrit Komrij, waarin hij het verontrustende element van de kunst verbant naar Kunstencentrum De Kringloop. Toezichthouder Komrij die, dat is waar, zelf nog nooit één onrustbarend gedicht schreef en zijn maatstaf onophoudelijk tracht te monopoliseren. Wat hij presenteert als een feit en slim verpakt als het orakelen van anderen is welbeschouwd anderen de toegang ontzeggen tot het hebben van ideeën. Hoed u voor handhavers van de status-quo.

Bob Dylan zei ooit tegen een journalist: ‘We weten niks, maar denken van alles te weten,’ en daagde hem vervolgens uit om beslissingen te nemen in het licht van de vergankelijkheid: ‘Jij doet jouw werk en hoe serieus je jezelf neemt maak je zelf uit. Oké? En ook ik beslis voor mezelf.’

Horatius’ carpe diem is geen advies van een playboy maar een uitnodiging tot verandering.

(Dit bericht verscheen eerder, op 11-12-2010, op 1hundred1.blogspot.nl.)

Gepubliceerd door

tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s