Normloos

Louis Zukofsky (1904-1978) merkte op: ‘The test of poetry is the range of pleasure it affords as sight, sound, and intellection. This is its purpose as art.’ Kunst als plezier. Persoonlijk plezier. ’t Is natuurlijk maar een invalshoek. Poëzie, of meer algemeen kunst, die ik hoogacht heeft indruk op mij gemaakt, een uitwerking gehad op mijn gemoed of geest die zich langer of korter heeft doen gevoelen. Tot een nadere definiëring kom ik niet. Wil ik ook niet. Elke verdere afbakening lijkt me ook een verdere begrenzing van de eigen openheid ten opzichte van alles wat indruk zou kunnen maken. En omgekeerd zou de dichter, kunstenaar, zich met het oog op het oprekken van grenzen, wat nieuwe indrukken tot gevolg kan hebben, niet aan regels of richtsnoeren moeten conformeren: anything goes. Poëzie, kunst, is norm- maar niet waardeloos.

(Dit bericht verscheen eerder, op 11-01-2011, op 1hundred1.blogspot.nl.)

Gepubliceerd door

tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s