Is culture eating its own seed stock?

Michiko Kakutani besluit zijn artikel ‘Texts Without Context’ in The New York Times met enkele citaten, waaruit ik op mijn beurt weer citeer:

‘The remix is the very nature of the digital. […] It is a culture of reaction without action. […] The web is killing the old media, we face a situation in which culture is effectively eating its own seed stock.’

Een donker artikel, dat de teloorgang van de auteur en de creativiteit betreurt. Raar, denk ik, Barthes verklaarde de auteur reeds in 1968 dood, toch voor aanvang van het digitale tijdperk, en nu krijgt internet plotseling de schuld.

In zijn essay ‘Optimism and Critical Excess’ (A Poetics, Harvard University Press, 1992) zegt Charles Bernstein: ‘We weten niet wat “kunst” is of doet, maar we vinden dat voor altijd uit.’ Hij verzet zich in dit essay onder andere tegen ‘maps’, schematische voorstellingen of theorieën van wat kunst is of doet, die leiden tot conclusies die de dood van de auteur verkondigen of de creativiteit of de kunst zelve. Mocht een verhaal toch zo eindigen, betoogt hij, dan geeft dat hooguit aan dat de ‘map’ verouderd is en het tijd is voor een nieuwe:

‘Duchamp’s, or Warhol’s self-reflexivity marks not the end of art but a preface to what is now possible.’

Bernstein gelooft in mogelijkheden, onbegrensde mogelijkheden voor elke kunstenaar en haalt in dit verband Henry David Thoreau aan: ‘Our capacities have never been measured, nor are we to judge of what one can do by any precedents, so little has been tried…’ Critici die denken dat ze de kunst ‘in bezit’ kunnen nemen, vervolgt Bernstein, ‘missen die ene les die ze zouden kunnen leren van kunst: dat geen enkele methode de antwoorden heeft. Kunst is nog altijd onze beste docent van methodieken, en we riskeren de grond onder onze voeten te verliezen als we vergeten wat kunst onderwijst, dat kunst onderwijst.’

Kakutani zou eens in contact kunnen treden met de remix en zich misschien willen afvragen wat de remix (‘fast cutting, fragmentation, polyphony, polyglot, neologism’) overbrengt of wil overbrengen.

Trouwens, alsof de hedendaagse kunst alleen maar zou bestaan uit remixen …

(Dit bericht verscheen eerder, op 23-03-2010, op 1hundred1.blogspot.nl.)

Gepubliceerd door

tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s