Gedicht Chris Tonelli

(THEATER)

Voorwerpen bestaan
buiten ons,
                    verontrusten ons met beelden.

                       Ik verzet me tegen mijn zintuigen,
ben de maat
van al
           wat ik niet heb opgemerkt.

Herinneringen,
                           innerlijke resonantie, jullie
vormen
nieuwe inborst.
                            Masker zonder
openingen, ik verlies
mijn leegte.
                      De trom in mijn oog
slaat; de pijlen in mijn
huivering.
                  Geen theater.

Chris Tonelli
Vertaling Ton van ’t Hof

(Dit bericht verscheen eerder, op 29-03-2009, op 1hundred1.blogspot.nl.)

Gepubliceerd door

tonvanthof

Dichter & blogger o.a.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s